مردم شناخت
مردم شناخت
برای ارزیابی درست شخصیت افراد باید آنرا:
اولاً: بمثابه پروسه ای در حال تحول و رشد مورد مطالعه قرار داد. ثانیاً این مطالعه را بر اساس عمل اشخاص، بر اساس جمع آوری فاکتهای نمونه وار انجام داد نه بر اساس تصور، اتهام، شایعات و یا فاکتهائیکه نمونه وار نیستند. ثالثاً فقط نظر عمدۀ ما در ارزیابی ها باید انسانی یعنی منظور کمک به تجدید تربیت و اصلاح و یا تکامل بیشتر افراد باشد.
انسانها را در سه موقع از جهت ماهیت واقعی خصال شان بهتر میشود شناخت:
1. هنگام قدرت 2. هنگام سختی و مصیبت 3. هنگام دشمنی و مخالفت
کسی که به هنگام قدرت عادل و منصف و فروتن و خویشتن دار باشد و به هنگام سختی و مصیبت پایدار و وفادار و فدا کار باشد و به هنگام دشمنی و مخاصمت صبور و بخشنده و بامدارا و مراعات باشد او انسان خوبی است. در انسانهای عصر ما چهار نوع ضعف میتواند جدا یا با هم موجود باشد.
-
ضعف در برابر جاه و مقام یعنی جاه پرستی و مقام طلبی
-
ضعف دربرابر زر و سیم یعنی ثروت دوستی و مال پرستی و سود جوئی
-
ضعف در برابر شهرت و نام مانند عنوان علمی و یا هنری و یا دانش
-
معیار های دیگر سنجش افراد و شخصیت آن در سه نکتۀ زیرین است.
1. رفتار افراد نسبت به حقیقت(آیا آنها را مطابق خواست خود دگرگون میکنند یا خواست خودرا تابع آن میسازند.)
2. رفتار افراد نسبت به وظایف خود(آیا آنها را شرافتمندانه اجراء میکنند یا از زیر بار آنها شانه خالی میکنند)
3. رفتار انسان نسبت به حقوق دیگران
از میان خصائیل نیکی و انواع آن که ادمی میتواند داشته باشد برای مبارزان مترقی و عدالت خواه بویژه شش صفت ضروری است:
- فروتنی واقعی(... که اثبات خودرا در نفی دیگران میجوید)
- انسان دوستی واقعی
- کوشندگی و کاردوستی
- تحمل و پایداری در چرخشهای نامساعد حوادث
- سرسختی و پشت کار و هدف دوستی و هدفمندی و پیکار جوئی
- حقیقت پرستی و تابع کردن منافع خود بواقعیت عینی
- عشق بزیبائی هنری و داشتن ذوق و احساس ظریف و متعادل
بنام پروردگار عالمیان