خیال من یقین من       جناب کفر و دین من             بهشت هفتمین من

 

دیار نازنین من

 

کوه و کمر غلام شان   چه آفتاب و آتشی                 قیامتی قیام شان         چه مردمان سرکشی

 

دیار نازنین من

 

 شهادت و مراد را      به گوش سنگ سنگ خود      چه سخت نعره میکشد  گلوی سرزمین من

 

دیار نازنین من

 

به خانه خانه رستمی   به خانه خانه آرشی                برای روز امتحان       دلاور کمان کشی

 

دیار نازنین من

 

چه سرفراز ملتی        چه سربلند مردمی                که خاک راهشان بود    شرافت جبین من

 

دیار نازنین من


 

نوشتن خاطرات روزانه سرگرمی کودکانه است. اما شاید اینروز ها همین سرگرمی کودکانه حتی برای مردان سا لخورده امر جدی و مهمی تـلـقی شود.

« یاد داشتها و برگهای انشأ در هر حال بهترین یاد بود و نیکوترین بایگانی خاطره گذشته به حساب میاید.

خوشیها ، شادیها ، بازیهای کودکانه پشت میز مدارس و مکاتب ، میدان های سپورت و ورزش ، شب نشینیها، فدا کاریها و افتخارات همه گذرانند. ، تنها چیزیکه برای ما و شما میماند و حسرتها ئیرا که بروز گار گذشته میخوریم ، تسکین میدهد و خاطرات شیرین در نظرمان مجسم میکند ، با لا خره سیر تدریجی علمی و تکا مل دماغی ما و شما را نشان میدهد ، تنها همین اوراق است ، همین مجموعه یاد داشتها ست و لو که کوچک ، ناچیز ، ابتدا ئی و ساده هم باشد. »

با درنظردا شت تـذ کرات فوق ، من که توانسته بودم ، بعضی خاطرات خویش را چه به شکل ورق پارچه ها و چه به شکل داستان ورساله ، و یا به شکل مجموعه یاد داشتها طی سالهای 1373 تا 1380 برشته تحریر در آورم ، اینک آنها را جمع بندی کرده درج اوراق  کتا بچه هذآ کردم تا مصروفیتی باشد در اوقات بیکاری مطا لعه آن برای فرزندانم و دیگر دوستان من که به کتابخانه کوچک من رو آورده لحظه ای با من ، وقتیکه جسما برای همیش آنها را ترک کرده و به مقام اصلی و ازلی خویش پیوسته ام ، در گفتگو و راز و نیاز باشند ، همچنانکه ما خود نیز با اسلاف و گذشتگان خویش ، زمانی با اوراق خاطرات  و مجموعه یاد داشتها ی شان در گفتگو و راز و نیاز بوده ایم . برای اولین بار نوشتن خا طرا ت خویش را در وجود جوانی دلیر، رزمنده و یتیمی بنا م« سنگین » باشنده  مشکان دره ، جمع بندی کرده و آنرا بنام « سنگین » در یک رسا له ای کوچکی در آوردم و اینکار در زمستان 1372 و بهار 1373 هـ . ش در ولسوا لی کنگ ولایت نیمروز، هنگامیکه مصروف کار امور مین پاکی بودم ، صورت گرفت .

دومین مجموعه یا د داشتها یم در وجود اثر کوچکی بنام « تحفه پدر» خلاصه میشود که بمنا سبت چهار دهمین سا لگرد تولد فرزند عزیزم ( ص . د . م ) نوشته شده بود و ا ین اثر کوجک در بهار 1373 شروع و بیشتر از نصف آن در تابستان هما نسال یاد داشت شده بود ولی اکمال و تمام شد این اثر تا اخیر سال 1380 ادامه یافت .

بهمین ترتیب خا طرات و یاد داشتهای دیگر من که از سال 1373 شروع شده بود طی نزدیک بیک دهـه ادامه داشت که متأ سفا نه اکثر اوراق یاد داشتها حین کوچ کشی های اجباری و مسا فر تهای پی در پی وظیفوی و سهل انگاری های خا نوادگی از دسترس ما خارج گردیده بود. و آنها ئیرا که بد سترس موجود بود برای جلو گیری از تکرار این نا بسا ما نیها ، مجبورا ً در کتا بچه ای هذ آ جمع بندی و باز نویسی کردم .   

 

 برای روشن کردن محتویات بعضی ازین اوراق ،خواستم پیشگفتار هاییکه بطور مقدمه برانها نوشته شده است تکرارا باز نویسی کنم ، چه بعضی ازانها چون (سنگین) و( تحفه پدر) در کتا بچه های جداگانه     یاد داشت گردیده اند.

در اخیر قابل یاد آوریست که نوشتن خاطراتم بعضا در فضای نا مساعدی از نظر تمرکز فکری و ذهنی وعدم شرایط مساعد نویسندگی صورت گرفته است. بدینتر تیب از نواقص موجود درتحریر این   یاد داشتها دراصول نویسندگی و انشا قبلا خواهان عفو وپوزش میباشم .                                                                                                               

                                                                                          کندهار دلو   1380 (ش)